دنیای زیبای کامپیوتر

علاوه بر مشخص کردن، تعریف، ورود و خروج متغیرهای انواع مختلف، میتوان بین متغیرها عملیات ابتدایی ریاضی را نیز انجام داد.

۱-۴-۱- عملگرهای ریاضی یگانی

عملگر یگانی عملگری است که روی یک متغیر کار میکند (عملوند). جدول زیر خلاصه ای از سه عملگر یگانی است :

 عملگر منفی : – / عملوند را منفی میکند / مثلاً :

int x = 5;

int y = -x;

عملگر افزایشی : ++ / عملوند را یک واحد افزایش میدهد. میتواند بصورت پسوندی یا پیشوندی بکار رود / مثال :

 int x = 5;

++x; // x = 6

x++; // x = 7

عملگر کاهشی : عملوند را یک واحد کاهش میدهد. میتواند بصورت پسوندی یا پیشوندی بکار رود / مثال :

 int x = 5;

–x; // x=4

x–; // x=3

دقت کنید که عملگرهای کاهشی و افزایشی را میتوان بصورت پیشوندی و پسوندی بکار برد. تفاوت فنی بین پیشوند و پسوندی در جایی مشخص میشود که افزایش/کاهش در عبارتی رخ میدهد. برنامه زیر نشانگر این مفهوم است:

برنامه ۸ – پیشوندی و پسوندی

#include <iostream>

using namespace std;

int main()

{

int k = 7;

cout << “++k = ” << ++k << endl;

cout << “k++ = ” << k++ << endl;

cout << k << endl;

}

خروجی برنامه ۸

++k = 8

k++ = 8

9

Press any key to continue

آیا متوجه تفاوت بین عملگرهای افزایشی/کاهشی پیشوندی و پسوندی شدید؟ در اولین فراخوانی cout ، متغیر k قبل از اینکه نمایش داده شود افزایش می یابد. به همین علت عدد ۸ نمایش داده میشود. در دومین فراخوانی cout ، متغیر k ابتدا نمایش داده میشود و سپس افزایش داده میشود. پس دوباره عدد ۸ نمایش داده میشود. نهایتاً ما دوباره k را برای بار سوم نمایش می دهیم تا ببینیم که وضعیت چگونه است. مشاهده میکنید که این بار مقدار آن به ۹ افزایش یافته است.

پس، در یک عبارت پیچیده، هنگام استفاده از حالت پیشوندی، مقدار متغیر در ابتدا و قبل از استفاده افزایش/کاهش می یابد. ولی در حالت پسوندی، مقدار متغیر ابتدا مورد استفاده قرار میگیرد و سپس افزایش/کاهش می یابد.